การแก้ไขข้อขัดแย้งภายในชุมชน
ภาพรวม
หนึ่งในโครงสร้างพื้นฐานที่ชุมชนจำเป็นต้องมีคือระบบการระงับข้อพิพาท ปัจจุบันสังคมที่พัฒนาแล้วใช้ระบบกฎหมายเป็นวิธีการที่มีโครงสร้างประจักษ์และได้รับการยอมรับโดยผู้คนในชุมชนในการแก้ไขปัญหาเหล่านี้ ทว่าอันที่จริงแล้วระบบเหล่านั้นมักไม่ได้แก้ไขหรือตอบสนองต่อสมาชิกทุกคนอย่างเท่าเทียม ผู้ที่ถูกมองว่ามีคุณค่ามากกว่า หรือผู้ที่มีความมั่งคั่งหรือมีอิทธิพล มักได้รับผลลัพธ์ที่ดีกว่าผู้ที่ไม่มี ระบบเหล่านี้ยังมักไม่มีประสิทธิภาพและขาดแคลนทรัพยากร ส่งผลให้ความยุติธรรมไม่ได้รับการบรรลุอย่างเพียงพอ
ระบบกฎหมายสร้าง ความรุนแรงของอำนาจอันไม่ชอบธรรม (concentration of power) ขึ้นมาอีกชั้นหนึ่ง ซึ่งดึงดูดพฤติกรรมอันไม่เหมาะสมทั้งหลายและเป็นอุปสรรคต่อ การกระจายอำนาจ (Distribution of power)
การตัดสินความผิด
ระบบกฎหมายสมัยใหม่ใช้คำตัดสินว่า “มีความผิด” หรือ “ไม่มีความผิด” ไม่ว่าหลักฐานของการกระทำผิดจะชัดเจนเพียงใด อาจมีหลักการที่ประกาศให้สันนิษฐานว่าบริสุทธิ์ แต่ในทางปฏิบัติ เมื่อเผชิญกับทางเลือกที่จะปล่อยให้ผู้กระทำผิดหลุดพ้นไป มักจะมีการเลือกคำตัดสินว่า “มีความผิด” แม้ว่าความผิดนั้นจะยังไม่ได้รับการพิสูจน์อย่างชัดเจน หากระบบมีประสิทธิภาพมากกว่านี้ควรจะสามารถใช้คำตัดสินที่หลากหลายมากขึ้น เพื่อรองรับความกำกวมในโลกความเป็นจริง
การคัดเลือกโดยการสุ่ม
เมื่อ การกระจายอำนาจ (distribution of power) เป็นเป้าหมายสำคัญของสังคม จึงเลือกใช้กระบวนการคัดเลือกแบบสุ่ม (sortition) เนื่องจากเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการลดการกระจุกตัวของอำนาจ โดยไม่จำเป็นต้องให้สมาชิกทุกคนเข้าร่วมในการตัดสินใจ